uprightpinterestpictomarkermarker-largelogo-mobileleftinstagramimg-xandresstudioimg-xandresgoldimg-xandresbelgium3img-xandresbelgiumimg-hamptonbaysic-whatsappic-washic-twitteric-tumbledryic-shoppingbagic-pinterestic-phoneic-messengeric-mailic-locationic-instagramic-favic-facebookic-chatic-calendargluefooter-pinterestfooter-instafooter-fbfacebookdowncrossclosecheckmarkcheckmark-largearrow-rightarrow-left

hier komen promoties & acties

S18 Iw Carolien Pauwels Main

Caroline Pauwels

Rector of the VUB

Caroline Pauwels is rector aan de VUB. Maatschappelijke betrokkenheid en engagement staan centraal in haar visie op de rol van een universiteit. Ze is verknocht aan Brussel, dat ze ‘een wereldstad met uitdagingen maar vooral ook heel wat opportuniteiten’ noemt. Ze is mama van twee en geniet in haar schaarse vrije tijd vooral van tafelen met vrienden, zwemmen en cultuur.

Wat drijft je in jouw job?

“De mensen én de wetenschap. Ik heb dat in mijn campagne voor het rectorschap ook zo geformuleerd: een betere wetenschap voor een betere wereld. Ik ben ervan overtuigd dat maatschappelijke betrokkenheid en engagement voor een universiteit heel belangrijk zijn. Ik hou ook van de positieve vibes die je aan de universiteit vindt: je wordt omringd door jonge mensen, studenten, voor wie alle mogelijkheden nog open liggen.”

Op welke manier wil jij het verschil maken in je job?

“In VUB (of Vrije Universiteit Brussel) zitten drie waarden vervat waar ik mijn beleid rond uitstippel. Vrijheid is de eerste waarde. En die vrijheid komt steeds meer onder druk te staan, ook de vrijheid in wetenschappelijk onderzoek. Onlangs is een wetenschapper van de VUB ter dood veroordeeld in Iran. Vrijheid is meer dan ooit actueel. Het tweede begrip is universiteit of de wetenschappelijke wereld. Dat is een collectief project. Het delen van kennis staat centraal. We bouwen samen voort aan kennis die ten dienste van de maatschappij staat. Het derde begrip is Brussel: een stad met heel wat uitdagingen maar vooral ook met opportuniteiten. Je kunt van studenten makkelijker wereldburgers maken in een stad als Brussel waar je een mix van culturen vindt. Onze locatie in Brussel is een troef. De verbondenheid van de universiteit met de stad is dan ook belangrijk.”

Wat vind je het leukste aspect aan je job?

“Ik vind het een privilege om rector te mogen zijn aan de VUB. Het is een job met een enorme variëteit: de ene dag ontmoet je een Nobelprijswinnaar, de andere dag hou je je bezig met mobiliteit of personeelsbeleid. Ik werk dag in dag uit samen met gepassioneerde mensen, in een omgeving vol jongeren die met een enorme gretigheid en goesting om nieuwe dingen te leren in het leven staan.”

Je kwam in het nieuws met het idee om een quotum voor vrouwelijke professoren in te voeren. Waarom vind je dat noodzakelijk?

“Het is een thema waarover ik al lang discussies voer met vrienden en waarover ik zelf lang getwijfeld heb. Ik vond het een moeilijke beslissing. Momenteel heeft de VUB 28% vrouwelijke professoren. Ze is daarmee koploper onder de universiteiten. Maar we merkten dat we de laatste tien jaar maar 1%vooruit gingen, van 27 naar 28% dus. Terwijl we als streefcijfer wel gesteld hadden om tegen 2021 naar 33% vrouwelijke professoren te evolueren. Aan dit tempo halen we het doel dus niet. Daarom hebben we besloten om van dat streefcijfer een verplichting te maken: 1 op de 3 professoren moet een vrouw zijn. Diversiteit beperkt zich overigens niet tot de verhouding man-vrouw, ik vind diversiteit belangrijk in alle domeinen: idealiter zijn er dus ook meer mensen met een migratie-achtergrond, personen met een handicap, … aan de universiteit. Ook daar nemen we de nodige maatregelen voor en proberen we voor de juiste stimulansen te zorgen.”

Hoe houd je de balans van een gezin en druk professioneel leven in evenwicht?

“Door tijd te maken voor vrienden, natuur, cultuur en sport. Ik ga dagelijks zwemmen en ik heb dat uurtje sport écht nodig om me goed te voelen. Ik haal ook energie uit de avonden met vrienden. Ik zit graag rond de tafel met vrienden. Wat er op het menu staat doet er dan niet zo veel toe. Ik hou vooral van de gesprekken. Schrijver Karel Van De Woestijne schreef ooit dat hij de Latemse avonden met vrienden als een zeldzame weelde beschouwde, en dat is precies wat ik ervaar. Ook door tijd te maken voor cultuur - van tentoonstellingen tot theatervoorstellingen, boeken, poëzie, films – laad ik mijn batterijen op.”

Welke boeken liggen er momenteel op je nachtkastje?

“Door de lange werkdagen is er minder tijd om te lezen. Maar ik probeer elke dag een stukje te lezen. Als ik heel moe ben, dan sla ik een dichtbundel open. Nu is dat poëzie van Ilja Leonard Pfeijffer. Ik lees dan één of twee gedichten tot ik een stukje tegenkom dat me raakt of waarin ik me kan vinden. Verder zijn er verschillende boeken waar ik nu in lees: ‘Een goede man slaat soms zijn vrouw’ van Joris Luyendijk en ‘How to resist: Turn Protest to Power’ van Matthew Bolton.”

Vind jij kleding belangrijk? Volg je de Belgische mode?

“Ja, ik ben trots op de Belgische mode. Ik zie mode als een culturele uitdrukking. Ik vind dat België heel veel mooie dingen in verschillende domeinen voortbrengt. Ik begon als student in Antwerpen de mode te volgen – het was de tijd van de Antwerpse Zes. En ik bewonder het Belgische ondernemerschap in mode. Ik kies zelf voor een casual stijl waaraan ik steeds een bijzonder accent toevoeg, zoals de enkellaarzen met bloemenmotief die ik vandaag draag op een verder sobere zwarte outfit. Er mag ‘een hoekje af’ zijn. Ik hecht er ook belang aan dat mode duurzaam en fair gemaakt is: ik vermijd daarom liever te goedkope winkelketens. Ik geloof in lokaal consumeren en wil de lokale, Belgische economie steunen.”

“Ik geloof in een betere wetenschap voor een betere wereld”

Xandres koos jou als inspirerende vrouw. Wie vind jij zelf inspirerende vrouwen?

“Filosofe Hannah Arendt en schrijfsters Karen Blixen en Virginia Woolf beschouw ik al lang als mijn virtuele vriendinnen. Ik heb zowat alles van en over deze vrouwen gelezen. Ze hebben alledrie een tocht naar vrijheid ondernomen, elk op hun manier: inspirerend. Vandaag heb ik ook bewondering voor dames zoals de European Commissioner for Competition, Margrethe Vestager. Hoe zij het opneemt tegen de Facebooks en Googles van deze wereld... Ook iemand als de huidige CEO van de NMBS, Sophie Dutordoir, vind ik inspirerend. Het zijn vrouwen die gefocust op hun doel afgaan. Ze hebben een no-nonsense stijl en zijn vastberaden maar mét de glimlach.”