uprightpictomarkermarker-largelogo-mobileleftimg-xandresstudioimg-xandresgoldimg-xandresbelgium3img-xandresbelgiumimg-hamptonbaysic-whatsappic-washic-twitteric-tumbledryic-shoppingbagic-pinterestic-phoneic-messengeric-mailic-locationic-instagramic-favic-facebookic-chatic-calendargluedowncrossclosecheckmarkcheckmark-largearrow-rightarrow-left

hier komen promoties & acties

Veerle Simoens

Veerle Simoens

Muzikante & Artistiek Programmator Gent Festival Van Vlaanderen

"Dat ik van muziek mijn beroep wilde maken, was rond m'n vijftiende al duidelijk," zegt Veerle Simoens aan de vooravond van een nieuwe editie van Gent Festival Van Vlaanderen, "maar het is allemaal erg organisch verlopen." En inderdaad : een parcours dat begon toen ze als 9-jarige een cello vastnam en veel talent bleek te hebben, dat haar in binnen-en buitenland liet touren nadat ze met haar al even begaafde zussen - Katrijn op piano en An op viool - het succesvolle 'Simoens Trio' had opgericht en waarvoor ze de promotie- en management taken op zich nam, leidde haar trapsgewijs naar haar huidige positie als Artistiek Programmator van het meer dan twee weken durende event dat jaarlijks de Oost-Vlaamse hoofdstad inpalmt. Maar laten we die geleidelijke groei vooral niet verwarren met een toevallige samenloop van omstandigheden, want net daarom is de muzikant/intendant onze "Inspiring Woman" van deze maand. Kansen moet je kunnen en durven zien voor je ze kan grijpen. En wanneer het jou lukt, kan je het afmaken door de volgende generatie een vliegende start te geven. "Ik heb het 'Generation Project' opgericht, waarbij we jonge muzikanten aan gevestigde waarden koppelen." vertelt ze. Ofwel : Each one, teach one. Inspirerender dan dat wordt het toch niet?

Moesten jij en je zussen elk familiebezoek opdraven om iedereen te entertainen, en hop, ziedaar : het Simoens Trio was geboren? Helemaal niet. We speelden zelfs nooit samen. Dat gebeurde pas toen mijn oudste zus voor haar Conservatorium-examen last minute kamermuziek moest spelen en wij haar uit de nood geholpen hebben. Het was snel duidelijk dat het muzikaal heel erg klikte en dan is het allemaal wel erg snel gegaan, maar dat was toch pas op mijn twintigste. Ik heb me toen nogal snel toegelegd op het management en de boekingen, terwijl mijn oudste zus zich bezighield met onze financiën en de jongste op zoek ging naar goeie stukken die we konden spelen.

Ondertussen bleven jullie je ook steeds bijscholen. Dat lijkt me erg belangrijk voor jou, dat bijleren.

Absoluut. Voor een muzikant stopt het niet na de studies. Zeker wanneer je in een klein gezelschap speelt heb je het nodig om af en toe iemand met een breder overzicht toe te laten om alles wat aan te scherpen. Wat ik ook belangrijk vind zijn de invloeden van alle verschillende 'leraars' die je daarna meedraagt. Niet dat ik iedereen blindelings volg, ik pik eruit wat bij me past.

Samen met je zussen heb je twee succesvolle cd’s uitgebracht en daarmee reisden jullie Europa rond. Welke momenten blijven je vooral bij?

Onze optredens in Het Concertgebouw van Amsterdam. Dat is toch een beetje het Mekka van de klassieke muziek en wanneer je binnenstapt in een zaal waarvan je weet dat alle groten der aarde daar gestaan hebben, je omkleedt in een backstage waar je helden dat ook deden, dat is toch wel speciaal.

Hoe ben je bij Gent Festival Van Vlaanderen terecht gekomen?

Na mijn studies heb ik vooral veel getoured met mijn zussen en op een gegeven moment kreeg ik de vraag om het general management te doen van Casco Phil, de voormalige Belgische Kamerfilharmonie. Een stap die me wel logisch leek omdat ik voor hen zou doen wat ik al voor het trio deed, alleen werd het wat breder. Ik kwam toen enerzijds in een biotoop van pure creativiteit terecht, maar ik moest ook commercieel en innovatief durven denken omdat Casco Phil een orkest is dat zonder subsidies werkt.

Dat vind jij helemaal niet vies, hé, dat samenkomen van "art & commerce". En terecht.

In het begin werd dat wel met argusogen bekeken, hoor. Verkoop is nog steeds vaak een vies woord binnen de kunst- en cultuursector. Maar zelf heb ik dat nooit zo gezien. Ik vind muziek even goed een product dat je tot bij de klant moet brengen. Wanneer je naar een concert gaat, beleef je iets. En dat kan een mens vormen en veranderen. Maar om op je vorige vraag te antwoorden : ik heb de overstap gemaakt van Casco Phil om artistiek programmator te worden bij Gent Festival Van Vlaanderen. Een hele eer, die jobaanbieding, want het is voor mij toch de moeder van alle festivals. Dit jaar zitten we al aan de 58ste editie en toch voelt het hier nog jong en dat is dankzij ons fantastische team. We doen ons best om innovatief te zijn door bijvoorbeeld events te organiseren voor een breder publiek. Zo kan je dit jaar naar Parklife, waar je van muziek kan genieten, maar waar ook foodies aan hun trekken komen, want je wordt er omgeven door de beste foodtrucks. Of je kan deelnemen aan Parkbike en onderweg fijne concerten meepikken.

"OdeGand" is een concept binnen het festival waar Xandres ook aan meewerkt. Kan je daar wat meer over vertellen?

OdeGand is voor vele Gentenaars de opening van het culturele jaar. De stad wordt eigenlijk gebruikt als één groot podium en met één ticket kan je je eigen programma samenstellen. Wat we aanbieden is veel breder dan klassieke muziek alleen : er is een kinderdorp, er komen artiesten uit alle hoeken van de wereld en tijdens de slot show voeren we "West Side Story" op in de versie van (originele componist, nvdr.) Leonard Bernstein. Een unicum waar we heel trots op zijn, want in principe mag die versie niet uitgevoerd worden in een Europese productie. Het is eigenlijk een wonder dat ik die rechten heb gekregen. Maar om het over de samenwerking met Xandres te hebben : Tijdens OdeGand gaan we artiesten naar de winkel sturen. Het kan zijn dat er een sopraan binnenwandelt die vijf minuten lang het beste van zichzelf geeft. Verder zijn onze hostessen allemaal gekleed in Xandres, iets wat we fantastisch vinden. Qua look trekken die outfits ons festival toch naar een hoger niveau. Ik vind het belangrijk om ons aan één bepaald merk te kunnen binden en ervoor te zorgen dat er één stijl is die het festival overkoepelt.

Hoe zou je je eigen stijl omschrijven? Wanneer je optreedt zal het er waarschijnlijk wat glamoureuzer aan toe gaan dan wanneer je een budgetvergadering op de agenda hebt staan.

Ik ben door de jaren heen meer gaan investeren in mijn kledij en ik probeer er altijd stijlvol uit te zien. Ik heb veel mantelpakjes, want daar voel ik me goed in. Voor onze concerten ging ik vroeger enkele keren per jaar in Duitsland winkelen, want daar had ik zo mijn adresjes. Om één of andere reden vind je in Duitsland veel meer cocktailjurken dan in België. Ik moet ervoor zorgen dat ik geen strapless jurken draag op het podium, want dan lijkt het alsof ik naakt achter mijn cello zit. (lacht). Of niets te blinkend, want als je er een spot op zet, dan zien de mensen niets meer met al die glitter.

Je denkt duidelijk over alles na, er is weinig dat aan je aandacht ontsnapt, maar toch kom je vrij rustig over. Ben je zo stressbestendig?

Je kan ook alles maar na elkaar doen. Stap voor stap. Maar ik ben wel heel gretig en kan ergens zo diep induiken dat ik af en toe op de rem moet gaan staan. Ik kan gestresseerd zijn voor een belangrijk optreden of een deadline, maar wanneer je het er goed vanaf brengt is dat toch ook weer een overwinning die extra kracht geeft de volgende keer.

Onze 'Inspiring Women' hebben vaker wel dan niet van hun passie hun beroep gemaakt. Heb je dan nog hobby's nodig?

Dat is een goede vraag. (denkt na) Soms denk ik van wel, maar wanneer ik cello oefen, echt aan het studeren ben, dan is dat enerzijds een vorm van stress omdat ik mezelf wil pushen, maar anderzijds voelt het zo vertrouwd dat het me ook ontspant. En ik eet graag, met vrienden erbij.

Een laatste nog : ik weet dat het niet eerlijk is, maar kan je er één concert uitpikken dat je zeker niet wil missen tijdens deze 58ste editie van Gent Festival Van Vlaanderen?

Thomas Hampson is een Amerikaanse bariton die educatief ook heel sterk bezig is. Hij wil jongeren opleiden, zijn kennis doorgeven. Ik hou ervan wanneer mensen hun talent niet enkel voor zichzelf houden, maar het gebruiken om anderen te begeesteren. We mogen niet enkel voor ons selecte clubje muziek maken, maar moeten ook mensen betrekken die moeilijker de weg naar de concertzaal vinden. Het thema van deze editie is "Heroes" en mijn helden hebben oog voor anderen. Dus ja, ik ben blij dat Thomas Hampson er bij is. www.gentfestival.be